سی و دو سال اشغالگری وحشیانەی جمهوری اسلامی در کوردستان!
٢٨ مرداد سالروز حملەی ددمنشانه رژیم جمهوری اسلامی ایران بە کوردستان میباشد؛ مردمی کە در طول سی و دو سال بر علیه سرکوب و کشتار اشغالگران جمهوری اسلامی مقاومت میکنند؛ سقوط نظام شاهنشاهی در ایران ،کە میبایست نقطه تغییری در تاریخ جنبش آزادیخواهانەی مردم کوردستان و دیگر ملیتهای تحت ستم در ایران میشد ، متاسفانه بە دلایل مشخصی این میسر را طی نکرد.
کردها وفادار به میهن و سرزمین خویش، همیشه بخشی مهم و فعالی از خواست و مبارزات سیاسی در ایران بودەاند، پیروزی و شادمانی مردم کوردستان از فروپاشی حکومت شاهنشاهی دیری نپایید، که با اندیشههای مرتجعانه، اشغالگرانه و مذهبی جمهوری تازە بهقدرت رسیده اسلامی قرار گرفت، و این بار با ددمنشانهترین شیوههای مذهبی قرون وسطایی مورد تهاجم قرار گرفت.
پیشترها، نمایندگان اشغالگران به منظور سرکوب و خفقان ملت کورد با متد و شیوەهای مختلف، خواهان آن بودند مردم کوردستان افتخارات جمهوری کوردستان و اعدام قاضی محمد و یارانش را به دست فراموشی بسپارند و به این طریق افکار عموم را گمراه کنند؛ اما این بار حکومتی ددمنش تر از گذشته، هیولایی مرتجع و واپسگرا، تحت فرمان "جهاد" امام خمینی و لشکریان اسلام ، قسمخوردند، ملتی را زیر پوتین سپاهیان امام زمان بە خاک و خون بکشند.
گوش شنوای وجود نداشت تا خواستههای سیاسی و برحق مردم کوردستان را در راستای صلح، آشتی، همزیستی مسالمتآمیز و عادلانه بشنود؛ ملت کرد این بار _تنها _ در برابر ملتی قرار نگرفتە بود ، که عکس امام را در ماه دیده بود؛ یا کلید بهشت را بە گردن آویختە بودند؛ یا اشغال کردستان و قتل و عام کوردها را ضامن ورودشان به بهشت میپنداشتند، بلکە واپسگرایان بالادست و پان ایرانیستها و جریاناتی چون حزب توده و مجاهدین خلق ایران و سازمان چریکها (اکثریت)، مفتیزادەها، همە و همە سیاهلشکر پشت جبهەای بودند، کە می پنداشتند، خواست و مطالبات مردم کوردستان مانعی جدی است بر سر راە امیال و آرزوهای کە در آرمانشهر خود پنداشته بودند.
از اینرو نمیتوان تنها نمایندگان و ماشین سرکوبگر جمهوری اسلامی را عامل اشغالگری و کشتار مردم کوردستان دانست، بلکە همەی کسانی که خود را جزو ملت بالادست میدانند؛ و آشکارا برای حفظ منافع ملت بالادست گام برمی دارند و خواستهای ملت تحتستم را نادیده می گیرند، با دلایلی که تنها برای خودشان مصداقیت داشت، با همکاری جمهوری اسلامی در کشتار و پایمال کردن خواست تودەهای مردم شرکت کردە؛ و میکنند؛ پس در جنایات جمهوری اسلامی ایران سهیم هستند.
ما بر این باوریم، پیشروی و موفقیتی کە جمهوری اسلامی در عرصە حاکمیت سیاە و سرکوبگرانه خود در مقابل جنبش آزادیخواهانەی مردم کوردستان بەدست آوردە است، تنها مرتبط بە خصوصیات اشغالگری نیست، بلکە ضعف، ناتوانی، فقدان فکر و اندیشە "کوردستانی بودن" احزاب و عدم و تشکیلات کوردستانی و متدهای آزادیخواهی که آشکارا، برنامە ناسیونالیزم آزادیخواهانە را پیش ببرد از عوامل موثر دانست، بە شیوهی که در مقابل سیاست های اشغالگران مقابله کنند؛ و آلترناتیوی داشتە باشند، همین امر سبب شده است، که مبارزات آزادیخواهانەی مردم کوردستان متحمل خسارات بسیاری شود.
اعلام جهاد از طرف خمینی ــ رهبر جمهوری اسلامی ــ در 28 مرداد سال 1358 محتوای عمیقتر و گستردەتر از آن دارد، کە تنها به نکتەی مذهبی آن بسنده کرد، آیت اللە خمینی بهتر از هر کسی میدانست، که در کوردستان تنوع مدهبی وجود دارد و گروه بزرگی از مردم کوردستان نیز دارای مذهب تشیع یا مذاهب دیگری میباشند، خمینی میدانست کە چینین یورشی بە کوردستان تروخشک را باهم خواهد سوزاند، فرمان جهاد او در مقابل مردم کوردستان برای سرکوب کردن و درهم شکستن جنبش آزادیخواهانە ملتی بود کە یقینا" در درازمدت دستخوش آنچنان تحولاتی خواهد شد کە شعار تمامیت ارضی ایران و بلندپروازی ملت بالادست را دستخوش شکستی برگشتناپذیر و دشوار خواهد کرد.
بسیج نیروهای مرتجع و ضدانسانی با متد سیاسی و ایدئولوژی و بکارگیری انواع تسلیحات جنگی علیە ملتهای تحتستم، تاریخی طولانی و قدیمی در جهان دارد و تنها مختص بە ایران و حکام جمهوری اسلامی نیست، این شیوەهای تجاوز و عنف در مقابل ملل تحتستم و جنبشهای سیاسی، تا مقطعی تداوم خواهد داشت کە ملت بالادست حاکم و ملت تحتستم محکوم باشد.
شعار ما در سالیاد روزهای سیاهی از این قبیل (٢٨مرداد) تکرار همان شعاری است کە قبلا اعلام کردەایم: "نە برای حضور حکام سیاسی و نظامی ایران در کوردستان/ بلە برای بیرون رفتن سپاە اشغالگر ایران از کوردستان/ بلە برای استقرار حکومت دموکراتیک و عادلانە در کوردستان کە با مکانیزم پلورالیزم سیاسی اجرا گردد."
مردم کوردستان در مقابل این تجاوز و وحشیگری ملت بالادست از طرف جمهوری اسلامی، برای یک لحظە غافل و منفعل نبودە و نخواهد بود، علیرغم اینکە در تهران و قم دعوا و کشمکش در درون حکام و تمام جناحهای آن، برسر گرفتن قدرت بە کجا منتهی میگردد و یا اپوزیسیون داخل و خارج از چپ و راست آن (سلطنتطلبها/مجاهدین/پانایرانیستها/ و...) با ایدە و تفکرات پنهانی و اعلامنشدە در سنگر اپوزیسیون ایرانی چە دستاوردی بەجا خواهد گذاشت، مردم کوردستان با تعمق هرچە بیشتر این مبارزە را با جدیت تمام ادامه خواهند داد.
در سالروز ٢٨ مرداد ١٣٥٨ یکی از سیاهترین روزهای تاریخ جنبش کورد در شرق کردستان از مردم جسور و فداکار کوردستان میخواهیم کە آشکارا و مصرانه خواستار آزادی و استقلال حکومتی دموکراتیک در کوردستان باشند، در این مسیر ما میخواهیم حکومتی در کوردستان استقرار یابد کە بە سکولاریسم، حقوق انسانها، احترام بە اصول و پرنسیپهای آزادی و دمکراسی ، پلورالیزم و پارلمانتاریسم، حق کارگران و زنان و بە طور کلی برابری و آزادی دینی و غیر دینی، پایبند باشد.
نیروی حـکام اشغالگر ، دد منش و واپسگر از کوردستان بیرون روند.
بر افراشتە باد پرچم حکومتی دموکراتیک و عادلانە در کوردستان.
کــۆمەڵە ــ حـزب سـوسیالدموکراتی کـوردسـتان
١٨ مرداد ١٣٩٠ برابر با ١٨ گهلاوێژی ٢٧١١ کوردی
