فریادیکه شنیده نشد
مهسعود فهریقی
(قسمت دوم)
حرکت موسوم بهسبز درایران بعداز گذشت نهماه هنوز نتوانسته است ابزار مناسبی برای جوابگویی به خواستهای ملیونی مردم ناراضی در ایران باشد و دراین رویارویی تن به تن با دژخیمان رژیم حاکم , رهبران نامریی سبز در دفاع از دستاوردها، وخواستها و مطالبات تودههای مردم معترض نیز ضعیف عمل کرده است.
انچه مسلم است اینست که حرکت اعتراضی امروز نتیجه سی سال مبارزه در اشکال مختلف با رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی است. کردستان یکی از سنگرهای فعال و پر صدا در ضدیت با این سیستم قرون وسطایی بوده و هست، سلاطین و روشنفکران سبز بجای اینکه سی سال مبارزه در کردستان را نهادینه کنند و از تجارب آن به نفع جنبش استفاده نمایند، متاسفانه به نحوی سی سال صدای حق طلبانهی مردم کردستان را به سکوت ترسیم میکنند، واز شرکتنکردن کردها در این جنبش، قلم فرسای مینمایند. درحالی که کردستان در این پروسهی سی ساله با قربانی کردن بهترین فرزندان خویش پرده از تقدس ولایت فقیه برداشت و چهره کریه و قرون وسطایی آن را به ایران چند ملیتی نشان داد.
بعد از گذشت سالها میرزا بنویسهای تازه بیدار شده از تجاوز جنسی وفیزیکی در زندان کهریزک سخن میگویند، ولی چون ازحافظه تاریخی خوبی برخودار نیستند قارنا و قلاتان و کشتارهای دستهجمعی، جنگ خونین 24 روزه شهر سنندج واعدامهای دستهجمعی در شهرهای کردستان که توسط چکمهپوشان توحش، با بیرحمی تمام به انجام میرسید سخنی برای گفتن نداشتند.
واقعا این حضرات خبری از سی سال کشتار، تجاوز جنسی، تبعید، زندان، بهدار اویختن، کوچ دستهجمعی خانواده مبارزین، شکنجهو ازار زندانیان سیاسی در کردستان را نداشته و ندارند که نمی توانند از آن یاد کنند؟ عجبا که تمامیت ارضیطلبان ایرانی بی خبر از آن به خواب غفلت رفته واز این همه جنایت در کردستان بی خبر بودهاند، انچه راکه شماها و طیفی از قلم بدستان کرد درباره آن سکوت اختیار کردهاید، عدم اعتمادی است که سالهای متمادیست که مردم کردستان نسبت به شما مرکزگرایان داشته و دارد، واز سوی دیگر خودشناسی و آگاهی هر چه بیشتر ملت کرد از تاریخ خویش است.
حضرات باید بدانند که بکارگیری جملات وکلمات پر طمطراق و دهان پر کنی چون ”مرزداران غیور“، برادران کرد ما، مدتهاست که کارآیی خود را از دست دادهاست، و تنها راه هماهنگی و همکاری احترام متقابل به یکدیگر و برسمیت شناختن مبارزات حق طلبانه ملت کرد تا برقراری حکومتی دمکراتیک از طریق رفراندوم و شرکت همگانی مردم کردستان درآن است. برای نیل به آنچه گفته شد، لازم وضروریست که فعالان راه ازادی و دمکراسی بپذیرند که ایران، تنها شناسنامه برای ایران چند ملییتی نیست، بلکه ایران متشکل از ملتهایی چون آذریها. بلوچها، عربها، فارسها و کردها و غیره است. وهریک از ملل نامبرده از ویژگیهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی خاص خویش بر خوردار است و برای رهایی وکسب آزادی مبارزه میکند، همزمان ما خواستهای مشترکی داریم که در کنار هم و با هم برای تحقق بخشیدن به آن باید سخت کار کنیم ودراین راه پر پیچ وخم مددکار همدیگر باشیم و این راه پر فراز و نشیبی که در پیش داریم با دوری جستن از ادبیات رایج، با بکار گیری ابزار مناسب و مدرن به جهانیان اثبات کنیم که میتوانیم با رعایت احترام متقابل پیروزی را میسر سازیم.
بعد ازگذشت سه دهه از حاکمیت ددمنشانه جمهوری اسلامی، بزرگان این سیستم هار سعی بر آن دارند که با سناریوهای دروغین و ریاکارانشان، با وعد و وعیدهایی که ورد زبانشان است، سفرهی مردم را مملو از نعمتهای الهی خواهند کرد، پول نفت را بسان گردنبندی مروارید به گردنشان خواهند آویخت، و جهان اسلام را با آن مزین وچراغان خواهند ساخت، سعی دارند مردم را از مبارزه با این سیستم هار و درهنده باز دارند و برای این کار هر آنچه در توان دارند بکار میگیرند.
از هیچ کس پوشیده و پنهان نیست که سران و متفکرین جمهوری اسلامی درطی سی سال از حاکمیتشان بیکفایتی خویش را به اثبات رسانیدهاند. جهان امروز دستخوش تغییرو تحولاتی جدی شده و ما را بر آن میدارد که متعهدتر از گذشته رسالت تاریخی خویش را به انجام برسانیم و دراین راستا بتوانیم به طور روشن روی نارسایها و کمبودها انگشت بگذاریم، و با برجسته کردن این مسایل، از عدم تحقق و عوامل بازدارنده آن هر چند اجمالی، بتوانیم برای دوستداران آزادی و دمکراسی بیشتر قلمفرسایی کنیم.
واضح است ایران کشوری است چند ملیتی، که ملل تحت ستم آن، دارای ویژهگیهای خاص خود میباشند، برسمیت شناختن این نکته مهم میتواند گرهگشاه و در عین حال قدمی در جهت تحقق بخشیدن به خواستهای مشترکی باشد که بحث آن از طرف "روشنفکران" و نظریه پردازان ملت بالا دست و تمامیتخواه ایرانی، یکی از عوامل بازدارنده برای رشد مبارزاتی ایران چند ملیتی است.
خود کمبینی ملل تحت ستم در مقیاسی که دیگران را خواهروبرادر "بزرگتر" از خویش میدانند نیز یکی دیگر از عوامل بازدارهندهای است که جای خودرا دارد به تفضیل در باره آن تجزیه و تحلیل کرد و من در آینده سعی میکنم که به آن بپردازم.
حزب سۆسیالدیموکراتی کوردستان
پارتی سۆسیالدیموکراتی کوردستان
